واسه اين حرف ميشه چندين دليل آورد و از چند جهت مورد بررسي قرارش داد.
اول! با وجود کاووسي به نام کنکور دانشجو ( مربوط به دانشگاه هاي دولتي) اونقدر خستگي کنکور به تنش ميمونه که رمقي براي درس خواندن تو دانشگاه براش باقي نميمونه.
دوم! در دانشگاه آزاد که سطح علمي دانشجويان چه قبل و چه بعد از کنکور فرقي زياد فرقي نميکنه و همه چي با اسکن حله!
سوم! قريب به اتفاق کساني که وارد دانشگاه مي شوند با محيطي مختلط رو به رو هستند که تا اين قضيه براشون جا بيفته و شش هفت بار شکست عشقي بخورن چند باري هم مشروط شدند.
چهارم! متاسفانه در کشور عزیزمان ایران مدرک گرایی حکمفرمایی میکنه و تخصص و سطح علمی اهمیت چندانی نداره به همین خاطر انگیزه یاد گرفتن از بین میره.
البته همه جا استثنا هست. دانشجوي درس خون داريم اما به مقدار خيلي خيلي ناچيز. اگه نظری هست با کمال میل میخونم...